موضوع کامل درباره شاتل

در بین تمامی وسایلی که به فضا پرتاب شده‌اند نام یکی از آنها بیشتر از بقیه به گوش ما خورده است، شاتل فضایی (Shuttle). طراحی و ساخت یک هو - افضاپیما کار بسیار مشکلی است و با طراحی و ساخت هواپیما از زمین تا آسمان فرق دارد. طراحی هواپیما در یک جو صورت می‌گیرد و دیگر مهندسان دغدغه رقیق یا غلیظ شدن هوا را ندارند و احتیاجی به محاسبه نیروهای آیرودینامیکی وارد بر هواپیما در ارتفاعات مختلف نیست، در صورتی که در هوا - فضاپیماها در بسیاری از نقاط چگالی هوا بسیار کم است و نمی‌توان از نیروهای بالابرنده (Lift) به خوبی بهره برداری کرد. یکی دیگر از تفاوتهای آنها ، گذر از جو زمین است.

هواپیماها تا ارتفاع محدودی اوج می‌گیرند، در صورتی که هوا - فضاپیماها باید از جو زمین نیز بگذرند. گذر از جو زمین تحمل حرارتی بسیار بالا می‌خواهد، زیرا در آنجا هوا بسیار فشرده است و به همین خاطر است که دماغه بسیاری از هوا - فضاپیماها از جنس آلیاژهای سرامیکی خاص هستند تا تاب تحمل حرارتهای بسیار بالا را داشته باشد. زیرا در غیر این صورت بدنه هواپیما ذوب می‌شود.

ساخت یک شاتل نیز تمامی این دغدغه‌ها را دارد. ما قصد داریم در این مقاله شما را با چگونگی ساخت و آزمایشات اولین شاتل فضایی آشنا کنیم. شاتل فضایی آمریکا که اولین بار در سال 1981 میلادی پرتاپ شد، اولین سفینه قابل استفاده مجدد جهان بود. از سه بخش آن ، مدار پیما ، موشکهای تقویت کننده و مخزن خارجی سوخت، فقط مخزن سوخت آن می‌باشد که بعد از هر مأموریت قابل استفاده نیست. کاشیهای مخصوص مقاوم در برابر گرما مانع از سوختن مدار پیما به هنگام بازگشت به جو زمین می‌شوند. بازوی قابل کنترل از راه دور تعبیه شده در مخزن محموله مدار پیما می‌تواند ماهواره‌ها را در فضا قرار دهد و همچون سکوی ثابت برای کار فضانوردان عمل می‌کنند.........ادامه مطلب

ادامه مطلب

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

تصاویر راهپیمایی فضایی اخیر در ایستگاه فضایی بین المللی

راهپیمایی فضایی 

راهپیمایی فضایی رندی برزنیک در سطح خارجی اتاقک کلمبوس در ایستگاه بین المللی فضایی که ساعاتی پس از اتمام این راهپیمایی فرزند دختر بزنیک در زمین متولد شد

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

پایان موفقیت آمیز ماموریت یازده روزه شاتل آتلانتیس

۱۳۸۸/۰۹/۰۷
شاتل آتلانتیس پس از اتمام ماموریتهای برنامه ریزی شده در ایستگاه فضایی بین المللی روز جمعه 27 نوامبر 2009 در پایگاه فضایی کندی فرود آمد.

به گزارش خبرگزاری مهر، شاتل فضایی آتلانتیس به همراه هفت فضانورد خود عصر روز گذشته در پایگاه فضایی کندی در فلوریدا فرود آمد و به ماموریت 11 روزه خود به منظور انتقال قطعات یدکی حیاتی به منظور افزایش طول عمر ایستگاه و افزایش مقاومت آن در زمان بازنشستگی شاتلهای ناسا پایان داد.

نیوکول اسکات فضانوردی که 87 روز در ایستگاه اقامت داشت نیز از جمله فضانوردانی بود که به همراه آتلانتیس به زمین بازگشت. این ماموریت از سه راهپیمایی فضایی به منظور نصب دو سکو که وظیفه نگه داری از قطعات یدکی را به عهده دارند، برخوردار بوده است.

به گفته ناسا قطعاتی که فضانوردان به ایستگاه انتقال داده اند می تواند در طول مدت بازنشستگی شاتلهای ناسا به طول عمر ایستگاه فضایی بین المللی بیافزاید. برخی از این قطعات می توانند از افزایش دمای ایستگاه یا انحراف آن از مدار حرکتی اش جلوگیری کند.

بر اساس گزارش سی ان ان، از خصوصیات ویژه ماموریت اخیر آتلانتیس متولد شدن فرزند فضانورد رندی برسنیک در حالی که او اولین راهپیمایی فضایی اش را به پایان می برد، بوده است.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

دومین راهپیمایی فضانوردان آتلانتیس با تاخیر آغاز شد

راهپیمایی دوم فضانوردان آتلانتیس به منظور نصب و جابجایی برخی از تجهیزات در ایستگاه بین المللی فضایی به دلیل بروز اختلال در سیستم آژیر هشدار آتش با تاخیر آغاز شد و با موفقیت به پایان رسید.

به گزارش خبرگزاری مهر، دومین راهپیمایی در ایستگاه بین المللی فضایی توسط فضانوردی به پایان رسید که اولین راهپیمایی فضایی خود را به همراه استرس تولد دومین فرزندش تجربه می کرد.

راندولف برسنیک و مایکل فورمن به ترتیب اولین و دومین راهپیمایی های فضایی خود را با تاخیر آغاز کردند زیرا شب قبل از آغاز این ماموریت، آژیر هشدار آتش به اشتباه در ایستگاه به صدا درآمده و خواب تمامی ساکنان ایستگاه و شاتل را آشفته کرد. در عین حال فضانوردان ناچار به تعمیر اختلال به وجود آمده شدند.

طی دومین راهپیمایی فضایی فضانوردان آنتن هایی جدید را نصب کرده، یکی از بخشهای دیده بانی را در ایستگاه جا بجا کرده، بخشی از تجهیزات طیف سنجی که سال آینده به ایستگاه انتقال داده خواهد شد را نصب کرده و سیستم ویدئویی وایرلسی را برای دوربین کلاه فضانوردانی که راهپیمایی های فضایی را انجام می دهند فعال کردند.

بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، قبل از این راهپیمایی چندین تن از ساکنان ایستگاه با کمک بازوی روباتیک سکوی بزرگی مملو از قطعات یدکی را به بدنه خارجی ایستگاه اتصال دادند. شاتل آتلانتیس به طور کلی در حدود 15 تن از تجهیزات را به منظور سر پا نگاه داشتن ایستگاه طی دوره بازنشستگی شاتلها به ایستگاه حمل کرده است.

۱۳۸۸/۰۹/۰۱

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

شاتل آتلانتیس راهی ایستگاه فضایی شد

شاتل فضایی آتلانتیس به همراه 6 فضانورد، بسته های بزرگ تجهیزات یدکی و کرمهای میکروسکوپی روز گذشته به سوی ایستگاه بین المللی پرواز کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر، ماموریتی که آتلانتیس با هدف انجام آن، سفرش را آغاز کرده است، سه راهپیمایی فضایی را به منظور انبار کردن تجهیزات در خارج از ایستگاه فضایی در بر خواهد داشت. کرمهای میکروسکوپی که در این ماموریت همسفر فضانوردان شده اند به منظور مطالعه بر روی چگونگی تحلیل ماهیچه ای انسان در شرایط خلاء به ایستگاه برده می شوند.

قبل از عملی شدن پروژه بازنشستگی شاتلها در سال 2010، پنج پرواز دیگر در برنامه ماموریت این شاتلها قرار دارد. شاتل آتلانتیس مطابق آنچه مسئولان پروژه اعلام کرده بودند طبق برنامه از پایگاه فضایی کندی به مدار زمین پرتاب شد تا یکی از مهمترین ماموریتهایش را به منظور ذخیره سازی قطعات یدکی ایستگاه که در حال سپری کردن فاز تکمیلی ساخت به سر می برد، به پایان برساند.

ناسا در تلاش است این قطعات یدکی که شامل اتاقکهای موتور پمپ، تانک گاز، دو سیستم ژیروسکوپ و قطعاتی برای بازوی روباتیک ایستگاه را قبل از بازنشسته شدن شاتلها در ایستگاه ذخیره سازی کند زیرا فضاپیماهای دیگری که پس از شاتلها مورد استفاده قرار خواهند گرفت، از گنجایش کافی برای حمل چنین قطعات بزرگی برخوردار نیست.

ماموریت بعدی شاتلها از ماموریت اخیر آتلانتیس مهمتر خواهد بود زیرا اتاقک جدید ایستگاه با نام "آرامش" به همراه سقف گنبدی شکلش توسط این ماموریت به ایستگاه انتقال خواهد یافت، بخش گنبدی شکل شیشه ای به عنوان پایگاه دیده بانی برای کنترل راهپیمایی های فضایی و رصد خانه ای کوچک برای مشاهده زمین مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

یکی از متخصصان و فضانوردان این ماموریت، رندی برسنیک روسری اولین خلبان زن آمریکایی آملیا ارهارت را نیز در این ماموریت به همراه دارد وی به همراه پنج فضانورد دیگر جشن شکرگزاری را در مدار زمین برگزار می کنند.

این فضانوردان در هنگام بازگشت، نیکول اسکات را که در حدود سه ماه در فضا زندگی کرده است، به زمین باز خواهند گرداند. بر اساس گزارش بی بی سی، ماموریت 11 روزه آتلانتیس، پنجمین و آخرین ماموریت این شاتل در سال 2009 خواهد بود.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

حرکت آتلانتیس به سوی سکوی پرتاب آغاز شد

شاتل فضایی آتلانتیس به منظور آغاز ماموریتی که هنوز تاریخ دقیق آن توسط سازمان ناسا اعلام نشده است حرکت خود را به سوی سکوی پرتاب آغاز کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر، شاتل فضایی آتلانتیس در حالی در مسیر قرار گرفتن بر روی سکوی پرتاب ماموریت بعدی خود قرار دارد که ناسا هنوز درباره زمان قطعی آغاز ماموریت این شاتل فضایی به نتیجه نرسیده است.

هدف اصلی و برنامه ریزی شده این سازمان پرتاب آتلانتیس در تاریخ 12 نوامبر 2009 از سکوی 39A در پایگاه فضایی کندی در فلوریدا است تا به همراه هفت سرنشین تجهیزات حیاتی و مورد نیاز به ایستگاه فضایی انتقال پیدا کنند. این ماموریت پنجمین ماموریت شاتلهای سازمان طی یک سال بوده است که از سال 2002 تا کنون رکوردی جدید برای ناسا به شمار می رود.

سازمان ناسا تصمیم دارد تصمیم نهایی و رسمی خود را در زمینه تاریخ قطعی پرتاب آتلانتیس در 29 اکتبر تعیین کند. از دلایل قطعی نبودن زمان آغاز این ماموریت هم زمان بودن ماموریت دو راکت بدون سرنشین است که در ماه نوامبر به فضا پرتاب خواهند شد. به همین دلیل سازمان فضایی آمریکا قصد دارد با برنامه ریزی دقیق سه شانس پرتاب را برای شاتل آتلانتیس به وجود آورد.

حمل آتلانتیس به سوی سکوی پرتاب در صبحگاه روز 14 اکتبر آغاز شد و آتلانتیس 4.5 میلیون کیلوگرمی به همراه حامل آن با سرعتی برابر 1.6 کیلومتر بر ساعت به سوی سکوی پرتاب حرکت خود را آغاز کردند. پس از آن در روز دوشنبه هفته آینده هفت فضانورد برای پشت سر گذاشتن دوره های نهایی آموزش خود را به پایگاه کندی خواهند رساند.

بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، ماموریت 11 روزه آنتلانتیس به سوی ایستگاه فضایی در صورت شکل گیری از سه راهپیمایی فضایی به منظور انتقال بخشهای یدکی تجهیزات مختلف به ایستگاه برخوردار خواهد بود. در بازگشت نیز فضانورد نیکول اسکات که از ماه آگوست در ایستگاه ساکن است به همراه فضانوردان آتلانتیس به زمین باز خواهد گشت.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی