کاریکاتوری در رابطه با کشف اخیر آب در ماه

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

گلوله های کثیف یخی منشاء آب در ماه شناخته شدند

۱۳۸۸/۰۸/۳۰

شواهد به دست آمده از برخورد مدارگرد LCROSS ناسا نشان می دهد آب کشف شده در ماه بیشتر به واسطه برخورد ستاره های دنباله دار به وجود آمده است و بادهای خورشیدی نقش کمی در تولید آن داشته اند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در ماه اکتبر دو برخورد با ماه صورت گرفت که تصاویر به ثبت رسیده از این دو برخورد نشانه های غیر قابل انکاری از وجود آب در ماه را در بر داشته است. ماموریتهای پیشین نیز نشانه های کوچکی از وجود این ماده را نمایان ساخته بود اما منبع این نشانه ها آشکار نبودند. یکی از نظریات ارائه شده احتمال جفت شدن اتمهای هیدروژن و اکسیژن موجود در خاک ماه تحت تاثیر بادهای خورشیدی است که در نتیجه هیدروکسیل و آب تولید خواهد شد. اما اکنون شواهد جدید توضیحاتی دیگر را در رابطه با منشا این آب ارائه کرده است که در برخورد ستاره های دنباله دار ریشه دارد اولین شواهد از عناصری به دست آمده اند که به سرعت تبخیر می شوند، یا فرار هستند. مدارگرد LCROSS مقادیر قابل توجهی از مواد فرار حاوی کربن و هیدروژن مانند متان و اتانول را کشف کرد، در واقع این گونه به نظر می رسد که این مدارگرد با منبع بزرگی از مواد فرار برخورد کرده است. به گفته دانشمندان این مواد به احتمال زیاد میلیاردها سال پیش، زمانی که از ذرات به جا مانده از برخورد جرمی در ابعاد مریخ با زمین به وجود آمده، در فضا سرگردان شده اند. در واقع انتظار می رود آبی که تحت تاثیر فعل و انفعالاتی با بادهای خورشیدی به وجود آمده خالص و بدون مواد فرار باشند و به همین دلیل منشا آب کشف شده نمی تواند در دل بادهای خورشیدی نهفته باشد. اما ستاره های دنباله دار که مصبب بسیاری از جراحتهای کره ماه به شمار می روند گلولها های یخی کثیفی هستند که از مقادیر زیادی مواد فرار برخوردارند، در صورتی که بتوان تاریخ آب کشف شده در ماه را تعیین کرد، می توان اطلاعات زیادی در رابطه با تاریخچه ستاره های دنباله دار ماه طی چند میلیارد سال اخیر ارائه کرد. دسته بعدی شواهد که ارتباط میان ستاره های دنباله دار و آب کشف شده در ماه را آشکار می کند به مقدار آبی باز می گردد که در کره ماه کشف شده است زیرا بادهای خورشیدی تنها قادر به تولید مقادیر اندکی از آب در سطح ماه بوده اند و در صورت تولید شدن این ماده تحت تاثیر بادهای خورشیدی، آب به وجود آمده تنها یک درصد از کل خاک ماه را تشکیل می دهد. این در حالی است که تخمینهایی که تا کنون از اطلاعات بررسی شده ارائه شده است نشان از تمرکز بالایی از آب در خاک ماه دارد. جدا از نشانه های ارتباط میان آب و ستاره های دنباله دار، حضور مواد فرار در ماه در جلسه این هفته گروه تحلیل اکتشافات ماه که میان 160 دانشمند ماه شناس به منظور بررسی اطلاعات به دست آمده از ماموریتهای اخیر ناسا در هیوستون برگزار شد، هیجان خاصی به وجود آورد زیرا این مواد منابع ارزشمندی برای سفرهای فضایی انسان به این کره و سیاره های دیگر به شمار می روند در حالی که آب برای بقا در ماه بسیار حیاتی است، هیدروژن آن نیز برای استفاده در سوخت رسانی راکتها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بر اساس گزارش تلگراف، احتمال یافتن ترکیباتی مانند اتانول و متان که می توان از آنها به عنوان سوخت استفاده کرد پروژه بازگشت فضانوردان به ماه را از نظر اقتصادی تحت پوشش قرار خواهد داد به گفته "نوا پترو" از مرکز پروازهای فضایی گودارد در مریلند، پروژه LCROSS بلیط برگشت به ماه را در دست فضانوردان ناسا قرار داده است.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

مهم مهم-کشف آب در کره ماه

سازمان فضانوردی آمریکا (ناسا) از کشف مقدار زیادی آب  در سطح کره ماه خبر داد و آن را کشفی بسیار مهم توصیف کرد.

به گزارش واحد مرکزی خبربه نقل از خبرگزاری فرانسه ، آنتونی کولابرتی مسئول علمی ماموریت «ال-کراس» در کنفرانسی مطبوعاتی گفت: مقدار بسیار زیادی آب در سطح کره ماه کشف کرده ایم. ناسا در ماموریتی که ماه گذشته آغازکرد ماهواره اکتشافی ال-کروس را به فضا فرستاد تا به کره ماه برخورد کند. این برخورد حفره ای نزدیک قطب جنوبی کره ماه ایجاد کرد تا امکان بررسی موادی که بر اثر شدت برخورد از عمق زیاد خارج می شود فراهم شود. ساعاتی پیش ناسا در یک کنفرانس خبری اعلام کرد که توانسته در ماه، آب کشف کند. آنتونی کولاپرت اعلام کرد که "این اکتشاف فصل جدیدی در درک ما از کره ماه ایجاد کرده است." اکتشافی که می تواند منجر به تاسیس پایگاه فضایی در همسایه نزدیک زمین بشود.     این کشف بر اساس تحقیقات مختلف و اطلاعات دریافتی از شلیک موشک به سطح این کره، در ماه گذشته صورت گرفته است. اطلاعات فعلی از نیمه تاریک و نزدیک به قطب جنوبی ماه به دست آمده است.     هنوز اطلاعات بیشتری در این مورد منتشر نشده است، اما شاید با تورهای سفر به ماه فاصله چندانی نداشته باشیم.

موتور جست‌وجوی گوگل در واكنش به خبر كشف آب در ماه از سوی ناسا، لوگوی محبوب خود را تغییر داده و ماه را جایگزین دومین اوی گوگل كرد.

به گزارش سرویس فن‌آوری اطلاعات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، طی چند ماه گذشته گوگل به طور مرتب لوگوی خود را به مناسب‌های مختلف مانند تولد مهاتما گاندی، اچ جی ولز، ابداع باركد و برنامه تلویزیونی محبوب سیزم استریت تغییر داده است اما آخرین تغییر لوگوی این موتور جست‌وجو به‌مناسبتی كاملا متفاوت است.

ناسا در خبر فوق‌العاده‌ای اعلام كرد انجام موفقیت‌آمیز بمباران ماه وجود آب را در ماه برملا كرده است و اكنون گوگل در صفحه خانگی‌اش نشان می‌دهد بمباران وجود آب را نشان داده است.

كلیك برروی لوگوی تغییریافته گوگل كاربران را به صفحه نتایج جست‌وجویی هدایت می‌كند كه لینك‌های مربوط به این خبر مشاهده می‌شود.

لوگو

منابع: آسمان نود هشت،IRIB news,CNN news,Nasa gov

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

کشف یخ در ماه و مریخ

سازمان ناسا طی رزوهای اخیر خبر از دو کشف جدید و پر اهمیت داده است که می تواند در مسیر تحقیقات فضایی اش تاثیر گذار باشد. این سازمان موفق به کشف یخ بر روی کره ماه و شواهد جدیدی از وجود یخ در حفره های برخوردی سیاره مریخ شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، گزارشهای کاملی که از این اکتشافات منتشر شده است نشان می دهد نشانه های واضح و قابل قبولی از آب منجمد در سطح بیابانی ماه و مریخ به دست آمده است که این گزارشها می تواند برای دانشمندانی که به دنبال نشانه های حیات در این دو جرم کیهانی هستند خبر خوشایندی به شمار رود.

ناسا اعلام کرده است نقشه بردار معدنی ماه یا M3 مولکولهای آب را به شکلی واضح بر روی سطح ماه کشف کرده است. ابزار M3 از جمله تجهیزات متعلق به ناسا بوده است که بر روی فضاپیمای چاندرایان 1 هند که ماموریت نقشه برداری از ماه را به عهده داشته، نصب شده بود.

جیم گرین دانشمند علوم سیاره ای ناسا معتقد است کشف آب بر روی ماه برای دانشمندان امری غیر قابل تصور به شمار می رفت. به گفته وی زمانی که گفته می شود "آب در سطح ماه" صحبت از دریاچه ها، اقیانوسها و یا حتی گودالهای آب نیست بلکه صحبت از مولکولهای آب و هیدروکسیل است.( هیدروکسیل ترکیبی از هیدروژن و اکسیژن است).

به گفته دانشمندان آب موجود بر روی سطح ماه با مواد معدنی به شدت ترکیب شده است و به این شکل توانسته در شرایط بدون گرانش و بدون هوای ماه دوام بیاورد. به همین دلیل امکان پمپ کردن این آب مانند آنچه در زمین صورت می گیرد وجود ندارد بلکه باید به تدریج جمع آوری شده و ذخیره سازی شود.

در گزارش بعدی ناسا، این سازمان اعلام کرده است مدارگرد اکتشافی مریخ موفق به ردیابی یخ در پنج حفره مریخی شده است، حفره هایی که به نظر در اثر اثبات شهابسنگها به وجود آمده اند. به همین دلیل دانشمندان معتقدند از این پس می تواند به حفره های برخوردی به عنوان منابع بالقوه یخ نگاه کنند. یخ های یافته شده متعلق به دوران هوایی مرطوبی است که شاید چندین هزار سال پیش در مریخ حکمفرما بوده است.

به گزارش مهر، در حال حاضر دیگر هیچ شکی مبنی بر وجود آب در سطح مریخ وجود ندارد و در عین حال شواهدی نیز وجود دارد که نشان می دهد می توان آب منجمد را در اعماق مریخ نیز کشف کرد.

دانشمندان از گذشته به وجود آب در کره مریخ مشکوک بوده اند و به همین دلیل بسیاری از مطالعات خود را بر روی اثبات این پدیده متمرکز کرده اند. این تلاشها از آغاز ماموریتهای آپولو شکلی جدید به خود گرفت فضانوردان در این ماموریتها به همراه خود نمونه هایی از سنگهای ماه را به زمین بازگرداندند که بررسی این نمونه ها نشانه های کوچکی از وجود آب را آشکار کرد اما دانشمندان گمان بردند این نشانه های کوچک از جو زمین به این نمونه های تراوش کرده است. با این حال ظن وجود آب در این کره برای دانشمندان به قوت خود باقی مانده بود.

اما رصدهای جدید از سطح ماه که توسط سه فضاپیمای متفاوت، چاندرایان 1، کاسینی و کاوشگر Deep Impact ناسا و تجهیزات طیف نگار این فضاپیماها انجام گرفته نشانه های قدرتمندتری را از وجود این ماده حیاتی یا هیدروکسیل در بیابانهای کره ماه ارائه کرده است.

فضاپیمای کاسینی در سال 1999 و در مسیر عبورش از ماه به سوی زحل نشانه های قدرتمندی از وجود آب یا هیدروکسیل در بخشهای قطبی ماه را به ثبت رساند. سپس ابزار M3 ناسا که بر روی فضاپیمای چاندرایان هند بسته شده بود موفق به جذب طیف نوری قدرتمندی از قسمتهای قطبی ماه شد که از سطح ماه بازتاب داده شده بود که در این نور بازتاب داده شده نشانه هایی از وجود هیدروژن و اکسیژن به دست آمد.

در نهایت فضاپیمای Deep Impact با رصدهای مادون قرمزش نیز با یافتن نشانه های غیر قابل انکاری به تایید وجود آب و هیدروکسیل در قمر زمین پرداخت. این فضاپیما نشانه های قدرتمند خود را در عرض جغرافیایی 10 درجه شمالی و در مناطق قطبی در حالی ردیابی کرد که این منطقه در زمانهای متفاوت از یک روز ماه مورد بررسی قرار گرفت.

بر اساس گزارش رویترز، دانشمندان سیاره ای از کشف آب بر روی ماه به عنوان کشفی شگفت انگیز و امیدوار کننده یاد می کنند و معتقدند این کشف می تواند در نهایت کره ماه را به منبعی قابل اطمینان از آب و سوخت در فضا تبدیل کند. مطالعه و جستجو برای یافتن آب در کره ماه از آغاز ماموریتهای آپولو شکلی جدی به خود گرفت.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

آب در ماه وجود دارد!

داده های سه فضاپیمای متفاوت حکایت از وجود آب بر روی ماه دارد. اطلاعات تازه نشان می دهد که آب در ماه به شکل هیدروکسیل یا مولکولی در غلظت کم و نزدیک به سطح وجود دارد.

 

ایده عدم وجود آب در ماه از زمان بررسی نمونه سنگهایی آغاز شد که فضانوردان مأموریت های آپولو با خود از ماه به زمین آوردند. در اواخر دهه هفتاد میلادی، فضانوردان سه ماموریت پایانی آپولو (15، 16 و 17) نمونه‌هایی را از عمق دو متری سطح ماه که از سه مکان مختلف مأموریتهای ‏آپولو 15 تا 17 تهیه شده بود با خود به زمین آوردند.

 

 عمیقترین نمونه‌ای که به زمین آورده شده ‏بود حدود 2 بیلیون سال قدمت داشت. این نمونه ها حاکی از عدم وجود آب بر روی ماه داشت. اما داستان آب در ماه به همین جا ختم نمی گردد. داستانی که اکنون به واقعیت تبدیل شده است. داده های سه فضاپیمای متفاوت حکایت از وجود آب بر روی ماه دارد. اطلاعات تازه نشان می دهد که آب در ماه به شکل هیدروکسیل یا مولکولی در غلظت کم و نزدیک به سطح وجود دارد. به علاوه وجود چرخه آب که در آن مولکول ها شکسته شده و از ابتدا شکل می گیرند، پیش بینی می شود.

 

               

 

این یافته به معنای وجود ورقه های یخی یا دریاچه های یخ در ماه نیست، اما مقدار مولکولهای یافته شده بسیار بیشتر از چیزی است که دانشمندان پیش بینی می کردند. ماه به عنوان جرم فضایی فاقد فعالیتهای زمین‌شناسی و اتمسفر، بسان فسیلی ‏دست نخورده اطلاعات زیادی را در سینه خود حفظ کرده است. بدون شک مطالعه سطح ‏و عمق ماه دانش بشریت را در رابطه با وجود آب در خود، این گوهر گرانقدر فزونی خواهد ‏بخشید و به انسان قدرت پیشگویی آینده را در این زمینه اعطا خواهد کرد.‏

 

 شاید بتوان ماه را آیینه تمام نمای سیاره مان، زمین دانست که دست بر قضا در دسترس بشر نیز قرار دارد. بنابراین برای سفر ‏به این همسایه زیبا نباید شکی به دل راه داد.‏ هم اکنون به جز ماه ‌لرزه‌های گاه ‏و بیگاه هیچ فعالیتی که دال بر زنده بودن این قمر باشد به چشم نمی خورد. عدم وجود اتمسفر ‏نیز باعث می شود موضوع فرسایش سطحی منتفی شده و در نهایت عاملی برای زدودن زخم ‏برخورد از چهره ماه وجود نداشته باشد، اما وجود مولکولهای آب عاملی است که شاید بتواند عنوان « قمر مرده » را از روی این سیاره بردارد!

منبع : UniverseToday.Com

نوشته شده توسط : عرفان اویسی